Miami Vice (2006) คู่เดือดไมอามี่

นักแสดงนำและผู้กำกับ

 

• โคลิน ฟาร์เรลล์ (Colin Farrell) รับบทเป็น ซอนนี่ คร็อคเก็ตต์
• เจมี่ ฟ็อกซ์ (Jamie Foxx) รับบทเป็น ริคาร์โด ทับบ์ส (การจับคู่กันของสองนักแสดงที่กำลังอยู่ในช่วงที่ฮอตที่สุดในฮอลลีวูด)
• กงลี่ (Gong Li) รับบทเป็น อิซาเบลล่า
• นาโอมิ แฮร์ริส (Naomie Harris) รับบทเป็น ทรูดี้ จ็อปลิน
• ผู้กำกับ: ไมเคิล มานน์ (Michael Mann) ปรมาจารย์แห่งหนังแนวอาชญากรรมสมัยใหม่ เขาคือผู้กำกับที่หมกมุ่นใน “ความสมจริง” และสไตล์ภาพที่โดดเด่น ซึ่งเขาเคยเป็นผู้อำนวยการสร้างให้กับซีรีส์ต้นฉบับในยุค 80s อีกด้วย!

โปสเตอร์หนัง

รีวิวและบทวิเคราะห์

 

Miami Vice คือภาพยนตร์ที่อาจจะ “ถูกเข้าใจผิด” มากที่สุดเรื่องหนึ่ง มันไม่ใช่หนังแอ็คชั่นที่ดูง่าย แต่คืองานศิลปะที่ต้อง “ซึมซับ”

• มาสเตอร์พีซแห่ง “บรรยากาศ”: หัวใจของหนังเรื่องนี้ไม่ใช่ “พล็อต” แต่คือ “บรรยากาศ” (Atmosphere) ไมเคิล มานน์ คืออัจฉริยะในการถ่ายทอดภาพเมืองยามค่ำคืนด้วยกล้องดิจิทัลความละเอียดสูง ทำให้ภาพของไมอามี่ในเรื่องนี้ดูทั้งสวยงามและอันตรายในเวลาเดียวกัน คุณจะรู้สึกได้ถึงความร้อนชื้นของอากาศ, แสงไฟนีออน, และความตึงเครียดที่ลอยอยู่ในทุกฉาก
• ความสมจริงสุดขั้ว: นี่คือลายเซ็นของไมเคิล มานน์ บทสนทนาในเรื่องจะเต็มไปด้วยศัพท์เทคนิคของตำรวจและโจร, ฉากยิงปืนจะเสียงดังสนั่นและโกลาหลเหมือนจริง ทุกอย่างถูกออกแบบมาให้ผู้ชมรู้สึกเหมือนกำลัง “อยู่ในเหตุการณ์” ไม่ใช่กำลังดูหนัง
• หนังที่เลือกผู้ชม: ด้วยสไตล์ที่จริงจังและการเล่าเรื่องที่อาจจะดูยากสำหรับบางคน ทำให้หนังเรื่องนี้เสียงแตกอย่างรุนแรง คนที่คาดหวังจะดูหนังแอ็คชั่นสนุกๆ แบบในซีรีส์อาจจะผิดหวัง แต่สำหรับแฟนๆ ของไมเคิล มานน์ และคอหนังนัวร์ นี่คือผลงานที่น่าหลงใหล
• IMDb: ให้คะแนน 6.0/10
• Rotten Tomatoes: ได้รับคะแนนจากฝั่งนักวิจารณ์ที่ 47% ซึ่งสะท้อนถึงความเสียงแตกได้เป็นอย่างดี

หมื่นทิพ

⭐5/10

ผมว่าพวกคำพังเพยสุภาษิตทั้งหลายของบ้านเรามันก็ค่อนข้างตรงกับความจริงเน้อะ คือเห็นจริงได้ตลอดหากเราสังเกตกันดีๆ และจากหนังเรื่องนี้ก็เข้าข่ายลางเนื้อชอบลางยาไปเต็มๆ จริงๆ ผมดูหนังเรื่องนี้ไปเมื่ออาทิตย์ก่อนครับ แต่หลังๆ นี่ไม่รู้เป็นไรชอบทิ้งช่วง เผื่อนึกอะไรได้จะได้ใส่ลงมาให้ครบๆ (อีกสาเหตุหนึ่งคือ ขี้เกียจครับ ) แรกเริ่มเดิมทีผมไม่ได้กะจะไปดูหนังเรื่องนี้ในโรงหรอกนะฮะ เพราะไม่รู้เป็นอะไร ผมไม่ค่อยนิยมจะไปนั่งดูหนังของผู้กำกับ Michael Mann ในโรง สาเหตุสำคัญก็เพราะ ยังไงผมก็ต้องดอดไปซื้อตอนแผ่นออกอยู่แล้ว หนังแกไว้ใจได้ตลอดมา ไม่ดูก็รู้เลยว่ามันต้องมีดี แต่ขณะเดียวกันผมก็ไม่ได้ชอบผลงานของแกแบบเต็มที่ คือรู้ว่าหนังมีดีน่ะครับ แต่รสชาติอาจจะยังไม่ถูกปากถูกคอผมเท่าไหร่ แต่ก็นั่นแหละ ถ้าหนังแกมีดีผมก็ต้องว่าไปตามนั้นบางทีเราก็ต้องแยกให้ออกระหว่างความชอบที่เรามีติดตัว กับความดีชั่วที่อยู่ในหนังน่ะเน้อะ แต่จนแล้วจนรอดก็ดูจนได้ เพราะเอาอีกแล้วครับ หนังมันแตกกระแสคำวิจารณ์ออกเป็นสองแนวอีกแล้ว ซึ่งแนวนึงก็บอกว่าหนังเข้มรสข้น ในขณะที่อีกเสียงหนึ่งก็ออกเสียงมาจังๆ ว่าหนังไม่มันส์ ไม่เร้าใจ ไม่ตื่นเต้น

ฮ่าๆๆ ไอ้กระผ้มล่ะชอบอยู่แล้วครับเรื่องต่อยตี เอ้ย ไม่ใช่ หมายถึงเรื่องความเห็นที่ต่างกันน่ะครับ พอเจอแบบนี้เลยอดไมได้ที่จะปรี่เข้าไปในโรงเพื่อดูว่ามันยังไงกันหนอ ทำไมคนชอบบ้างไม่ชอบบ้าง ผมก็อย่างนี้หและครับ หนังเรื่องไหนคนชอบบ้างไม่ชอบบ้างก็ต้องไปพิสูจน์เพื่อหาคำตอบให้ตนเอง ยิ่งหนังเรื่องไหนที่น่าจะดีแต่คนด่ามากๆ ก็ยิ่งน่าไปดู เพราะอยากรู้ว่าหนังพลาดตรงไหน หรือการรับสารผิดพลาดอย่างไร (อย่าง Lady in the Water เงี้ยครับ หนังน่าจะดี แต่ไม่ดี แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไร้สาระ) อย่างที่บอกว่าหนังของ Mann ผมไม่ใคร่จะดูในโรง เพราะรู้อยู่แล้วว่ามันจะเป็นอย่างไร และหนึ่งในสิ่งที่ผมรู้คือ หนังของแกจะไม่มันส์!

มันส์ ณ. ที่นี้คือมันส์แบบป็อบคอร์น ประมาณว่าเอาปืนไล่ยิง รถกลิ้งสปินเกลียว 5 ตลบครึ่ง แล้วก็มุมกล้อง 360 องศา (สไตล์ Michael Bay) หรือไล่เตะไล่ต่อย มีระเบิดเต็มฉาก เอาบ้านทั้งหลังมาพังเล่น คือถ้าท่านคาดหวังอะไรข้างต้นจากหนังของ Mann ล่ะก็ท่านกำลังเดินผิดทางอย่างแรงครับ ซึ่งท่านสามารถลองหางานเก่าๆ ของแกมาดูทบทวนได้ไม่ว่าจะ Manhunter, The Last of the Mohicans, Heat, Collateral, Ali, The Insider หนังที่บอกหล่านั้นจะมีองค์ประกอบสำคัญคือ ดาราดี บทดี การเดินเรื่องเข้ม เน้นตัวละครมากกว่าจะไปเน้นความมันส์และความลุ้น กล่าวคือ Action ทางฉากบู๊ล่ะไม่โดดเด่น แต่ Action ทางจิตใจคนนั้นจะเน้นจนเห็นได้ชัด

ดังนั้นในเบื้องต้นครับ ผู้ที่ยังไม่ได้ดูแต่อยากชมหนังแอ๊คชั่นมันส์ๆ แบบ Bad Boys หรือ Lethal Weapon ล่ะผมคงต้องขอเบรคไว้หน่อยล่ะนะครับ ไม่ใช่เรื่องนี้หรอกจ้า ก็เพราะมัวคิดกันว่าหนังจะเป็นแอ๊คชั่นเร้าใจ คนดูเลยส่ายหน้าออกมาเป็นแถว ไม่ต้องอื่นไกลครับ รอบที่ผมดูเลย พอดูจบก็ได้ยินเสียงน้องคนหนึ่งจากทางด้านหลังว่า “เสียดายตังค์อ้าาาาาา” ไม่ใช่แค่ “อ้า” นะครับ แต่น้องเขาลากเสียงเป็น “อ้าาาาาา” จริงๆ ซึ่งบ่งบอกถึงระดับความผิดหวังได้เป็นอย่างดี ส่วนผมน่ะเหรอครับ เฮ้อะๆๆ ผมก็ยืนดู End Credits ด้วยความสุขีปรีดิ์เปรม เพราะอิ่มเอมใจ รู้ตัวว่ามาดูหนังถูกเรื่องแล้วตู … ก็นี่แหละหนังพี่ Mann ล่ะ

พรีวิวหนังเล่นๆ

⭐6/10

คู่เดือดไมอามี่ สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ สองคู่หูมือปราบแห่งไมอามี่อย่าง ซันนี่ คร็อคเกตต์ (Colin Farrell) และ ริคาร์โด้ ทับส์ (Jamie Foxx) ที่ต้องปฏิบัติภารกิจปลอมตัวเข้าไปแฝงอยู่ในแก๊งค์ค้ายาเสพติดของ โฮเซ่ เยโร่ (John ortiz) แต่ยิ่งสืบลึกเข้าไปเท่าไหร่ก็พบว่า ไอ้ตัวการที่อยู่เบื้องหลังจริงๆเนี่ยคือ มอนโทย่า (Luis Tosar) ซึ่งทำธุรกิจผิดกฎหมายที่มีเครือข่ายอยู่ทั่วโลกนะครับ ทำให้พวกเขาต้องแฝงตัวให้เนียนกับสถานการณ์มากที่สุดเพื่อไม่ให้ถูกจับได้แต่ทุกอย่างยิ่งยากขึ้นไปอีกเมื่อซันนี่ดันไปหลงรัก อิซาเบลล่า (กงลี่) ภรรยาของ มอนโทย่าและเธอนั้นก็ชอบซันนี่ด้วยทำให้พวกเขาทั้งสองคนต้องเจองานยากครับส่วนจะทำสำเร็จไหมอันนี้ต้องไปดูในหนังเอาเองครับ  ถามว่าดูหนังเรื่องนี้แล้วเป็นยังไงตอบเลยครับว่า หนังเองก็ทำได้ตามมาตรฐานของหนังแนวนี้นั่นแหละครับเป็นหนังอาชาญากรรมไล่ล่าสืบสวนสอบสวนที่ไม่ได้เน้นแอ็กชั่นแต่อย่างใด

เพราะฉะนั้นเนี่ยถ้าใครหวังว่าหนังเรื่องนี้จะขนปืนขนระเบิดมายิงกันระเบิดภูเขาเผากระท่อมล่ะก็ไม่ใช่เรื่องนี้อย่างแน่นอนครับ เพราะสไตล์หนังของ Michael Mann จะเป็นแนวแบบว่าลงลึกไปที่ปมของตัวละครมากกว่าจะมาเน้นฉากแอ็กชั่นอยู่แล้วครับ และหนังของ Mann เนี่ยถ้าดูกี่เรื่องก็จะเห็นเลยว่าฉากยิงกันนั้นเหมือนดูภาพข่าวอาชาญากรรมที่ตำรวจยิงกันกับคนร้ายมากกว่าจะดูเวอร์วังเหมือนหนังเรื่องอื่นๆครับ ซึ่งหนังของ Mann เนี่ยคือ เดินเรื่องเข้มข้น เน้นที่ตัวละครมากกว่าเน้นฉากแอ็กชั่นครับ ซึ่งเรื่องนี้เนี่ยการดำเนินเรื่องก็ทำได้น่าติดตาม เป็นการเดินเรื่องไปเรื่อยๆแบบเน้นที่เนื้อหานะครับซึ่งบทอาจจะมีรูโหว่บ้างเล็กน้อย ด้านนักแสดงเนี่ย Farrell กับ Foxx ผมว่าเคมีเข้ากันได้ดีครับดูเด่นดูเท่ห์ด้วยกันทั้งคู่ครับคือดูตอนออกงานไปเจรจาเนี่ยท่าทีคือจริงจังใช้ได้เลยทีเดียวครับ ส่วน กงลี่ เธอเองก็แสดงได้ดีกับบทบาทนักธุรกิจหญิงแกร่งที่ดูทะมัดทะแมง สายตาที่แฝงไปด้วยความเศร้าแฝงไปด้วยปมของอารมณ์ได้เป็นอย่างดีครับ ส่วนดนตรีของหนังเรื่องนี้ผมว่าทำได้ดีครับทำให้หนังน่าดูขึ้นพอสมควร สำหรับใครที่ชอบภาพยนตร์แนวตำรวจที่เน้นเนื้อหาที่เข้มข้น เน้นที่บทไม่ได้เน้นแอ็กชั่นล่ะก็เรื่องนี้อย่าพลาดครับ

ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน

 

หากคุณหลงใหลในหนังอาชญากรรมที่มีสไตล์และสมจริงของผู้กำกับ ไมเคิล มานน์ เราขอแนะนำ:

1. Heat (1995) คนระห่ำคน: มาสเตอร์พีซที่ว่าด้วยการไล่ล่าระหว่างสุดยอดตำรวจกับสุดยอดโจร
2. Collateral (2004) สกัดแผนฆ่า ล่าอำมหิต: ผลงานเรื่องก่อนหน้าที่ใช้สไตล์การถ่ายภาพแบบดิจิทัลยามค่ำคืนเหมือนกัน และนำแสดงโดย เจมี่ ฟ็อกซ์
3. Sicario (2015) ทีมพิฆาตทะลุแดนเดือด: หนังที่ตีแผ่สงครามยาเสพติดได้อย่างดิบเถื่อนและสมจริงไม่แพ้กัน
4. Drive (2011): หากคุณชอบหนังนัวร์สมัยใหม่ที่มีบรรยากาศเท่ๆ และเพลงประกอบยอดเยี่ยม

 

คำถามที่พบบ่อย (Q&A)

 

Q: หนังเรื่องนี้เหมือนกับซีรีส์ทีวีในยุค 80s ไหม?

A: ไม่เหมือนเลยแม้แต่น้อยครับ! และนี่คือสิ่งที่สำคัญที่สุดที่ต้องรู้ ซีรีส์ทีวีเป็นปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรมป๊อปที่สดใสและสนุกสนาน แต่หนังเรื่องนี้คือ “ดราม่า-อาชญากรรม” ที่ดาร์ก, ดิบ, และสมจริงอย่างสุดขั้ว พวกเขาใช้แค่ชื่อตัวละครและพล็อตพื้นฐานเท่านั้น

Q: ทำไมบทพูดในเรื่องถึงฟังยากจัง?

A: เป็นความตั้งใจของผู้กำกับครับ เขาต้องการความสมจริง ในสถานการณ์จริง คนเรามักจะพูดพึมพำ, ใช้ศัพท์เฉพาะทาง, และพูดทับกัน มันถูกออกแบบมาเพื่อให้เรารู้สึกเหมือนกำลังแอบฟังพวกเขาคุยกันจริงๆ ไม่ใช่กำลังฟังบทภาพยนตร์ที่ถูกขัดเกลามาอย่างดี

Q: หนังเรื่องนี้เป็นหนังแอ็คชั่นบู๊ล้างผลาญหรือเปล่า?

A: มีฉากยิงปืนที่สมจริงและดุเดือดที่สุดฉากหนึ่งในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ แต่โดยรวมแล้วมันคือ “หนังทริลเลอร์-อาชญากรรม” ครับ จะมีช่วงที่ดำเนินเรื่องช้าๆ เพื่อสร้างบรรยากาศและเล่าเรื่องการสืบสวน แต่เมื่อถึงฉากแอ็คชั่น มันจะระเบิดออกมาอย่างรุนแรงและสมจริง

บทสรุป: Miami Vice (2006) คือผลงานที่อาจจะไม่ถูกใจทุกคน แต่มันคือมาสเตอร์พีซของ “สไตล์” และ “บรรยากาศ” จากฝีมือของผู้กำกับระดับปรมาจารย์ หากคุณเป็นแฟนตัวยงของ ไมเคิล มานน์ หรือชื่นชอบหนังอาชญากรรมที่ดิบเถื่อนและสมจริง… นี่คือหนังที่คุณต้องดู